My Writings

  🙏ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ (RSS) এক অপ্ৰতিৰোধ্য আৰু আপোচবিহীন ৰাষ্ট্ৰ সেৱক 🙏 আজিও একশ্ৰেণীৰ লোকে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘ চমুকৈ আৰ: এছ:এছ: (RSS) ক লাঞ্ছনা কৰিবলৈ এৰা নাই কিয় ? RSS কিবা নিষিদ্ধ সংগঠন নেকি? RSS য়ে সন্ত্ৰাসবাদক কেতিয়াবা প্ৰশ্ৰয় দিছে নেকি? নে ৰাষ্ট্ৰী নিৰ্মাণত RSS য়ে বাধাৰ কৰিছে? যদি নাই কৰা তেনে কিয় বাৰে বাৰে RSSক বদনাম কৰিবলৈ লক্ষ্য কৰি লোৱা হয় ? স্বামী বিবেকানন্দই আজিৰ পৰা এশবছৰ আগতেই কৈছিল "হিন্দুত্ববাদৰ অবিহনে ভাৰত ৰাষ্ট্ৰ গঠন অসম্ভৱ"। হিন্দু শব্দটোৱে কোনো এটা শেষ ধৰ্ম বা religion ক বুজোৱা নাই। ই এটা প্ৰথা, এটা সংস্কৃতি, জীৱন ধাৰণৰ শৈলী এক অৰ্থত ক'বলৈ হ'লে সনাতনবাদ। যি ৰাষ্ট্ৰ গঠনৰ সপোন চাণক্যই দেখিছিল, তেতিয়া যদি সতানতি সংস্কৃতিৰ এনাজৰী ডালেৰে সকলো ভাৰতীয়ক একগোট কৰিব পাৰিলে হেতেন, কি মোগল , কি বৃটিছ কোনো বিদেশী শক্তিয়ে ভাৰতবৰ্ষক পৰাস্ত বা শাসন কৰিব নোৱাৰিলে হয়। কিন্তু আমি ইতিহাস পৰা জ্ঞান লব'লৈ নিবিচাৰোঁ। কিন্তু কিছুমান ৰাজনৈতিক দলে নিজৰ ৰাজনৈতিক মুনাফাৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষক ধৰ্মনিৰপেক্ষতা (Secularism) টুপী এটা পিন্ধাই সদায় হিন্দুত্বব...

  বাণিজ্য পাঠ্যক্ৰমৰ commerce stream ৰ চমু পৰিচয় : আমাৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে মেট্ৰিক পৰীক্ষা পাছ কৰাৰ পাছতে জীৱনৰ এটা ডাঙৰ   সিদ্ধান্ত ল ' ব লগীয়া হয়। কাৰণ কলা (Arts) ,  বিজ্ঞান (Science ) বা বাণিজ্য (Commerce ) যি কোনো এটা পাঠ্যক্ৰম  তেওঁলোকে বাচি ল ' ব লাগে। আমাৰ ৰাজ্যত যিসকল মেধা সম্পন্ন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে তেওঁলোক ডাক্তৰী বা ইঞ্জিনিয়াৰিং পঢ়িবলৈ সাধাৰণতে বিজ্ঞানৰ শাখা ত  (Science stream) নাম ভৰ্তি কৰা দেখা যায় । আৰু বুৰঞ্জী , ৰাজনীতি বিজ্ঞান , সাহিত্য বা শিক্ষা বিষয়ত  অধ্যয়ণ কৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে তেওঁলোকে কলা শাখা (Arts stream) টোকে বাচি লোৱা দেখা যায়। কিন্তু বাণিজ্য পাঠ্যক্ৰম ৰ  ( Commerce stream ) বিষয়ে বহু তো ছাত্ৰ-ছাত্ৰী য়ে এতিয়াও ভালকৈ বুজি উঠা নাই। ক ' মাচ বা বাণিজ্য পাঠ্যক্ৰম হৈ বিভিন্ন বিষয়ৰ যেনে Accountancy হিচাপ বিজ্ঞান , Management ব্যৱস্থাপনা , Economics, Statistics আদি subject ৰ combination মানে বিষয়সমূহৰ সংযোজনৰ এটি সুকীয়া পাঠ্যক্ৰম । যাৰ দ্বাৰা এজন ব্যক্তিক স্বনিৰ্ভৰশীল বা আত্মনিৰ্ভৰশীল কৰি গঢ়ি তুলাৰ লগতে ...

  ডেকাৰগাওঁ ৰেলষ্টেচন তেজপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৭ কিলোমিটাৰ নিলগত। তেজপুৰ ষ্টেচনৰ পৰা ৰেল চলাচল কৰা বন্ধ হোৱাৰ পাছৰে পৰা ৰেলেৰে যাত্ৰা কৰিবলৈ হ'লে যাত্ৰীসকল ডেকাৰগাওঁ ৰেলষ্টেচনলৈ যাবলগীয়া হয়। দূৰণিবতীয়া ৰেল সমূহৰ সময়সূচী সাধাৰণতে ব্ৰহ্ম পুৱাতে থাকে। সেইবাবে নিজৰ ব্যক্তিগত বাহন বা বাইক-স্কুটিৰে ষ্টেচনলৈ গ'লে ৰেল ধৰিবলৈ সুবিধা হয়। কিন্তু ডেকাৰগাওঁ ৰেলষ্টেচনত বা ওচৰে পাজৰে আজি দহ বছৰে ভাড়া দি গাড়ী বাইক-স্কুটি ৰখাৰ ব্যৱস্থা গঢ়লৈ উঠা নাই । কেতিয়াবা কোনোবাই নিজৰ গাড়ী বা বাইক-স্কুটিৰে ষ্টেচনলৈ যাবলগীয়া হ'লে ষ্টেচনৰ ওচৰৰ চিনাকি মানুহৰ ঘৰ বিচাৰি ফুৰিব লগীয়া হয়। ৰাতিপুৱা খুব সোনকালে কাৰোবাৰ আমনি কৰাটোও উচিত নহয়। ডেকাৰগাওঁ ৰেলষ্টেচনৰ ওচৰত বেছিভাগ অসমীয়া থলুৱা লোকে বসবাস কৰে। যদি সেইঠাইত অনা-অসমীয়া লোকে বসবাস কৰিলে হেঁতেন এই দহ বছৰত সেই অঞ্চলত পেইড পাৰ্কিং লগতে অন্যান্য ব্যৱসায় বাণিজ্যৰে ডেকাৰগাওঁ ৰেলষ্টেচন বাণিজ্য কেন্দ্ৰলৈ পৰিণত হ'ল হয় । আমাৰ সৰ্বসাধাৰণৰ অসমীয়ালোকে বজাৰ অঞ্চলৰ পৰা আতঁৰি থাকিব বিচাৰে । বজাৰ মানেই যেন বজৰুৱা বুলি ধাৰণা কৰোঁতে কৰোঁতে বজাৰসমূহ অনা-অস...

এই বিষয়টো সাম্প্ৰতিক সময়ত এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। শিলালিপি, তামৰলিপি, সাঁচিপাঠৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ক্ৰম বিকাশ কাগজী লিপি, অৰুনোদইৰ যুগৰ ছপা বা মুদ্ৰিত আখৰৰ মাধ্যমেৰে আহি আহি ডিজিটেল যুগত প্ৰবেশ কৰিছে। এইয়াই হৈছে পৰিবৰ্তন, যাক কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু চিন্তনীয় বিষয় হ'ল এই পৰিবৰ্তন অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে যুগাত্মক নে ঋণাত্মক, আৰ্শীবাদ নে অভিশাপ। ভাষা ক্ষেত্ৰত ক'বলৈ গ'লে ডিজিটেল মাধ্যমত বিশেষ কৈ মোবাইল ফোন সমূহত যি অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ দেখা সেইবোৰ চিন্তনীয় বিষয় । কাৰণ অনা অসমীয়া শব্দৰে বা আনৰ পৰা ধাৰ কৰা অসমীয়া সাহিত্য চৰ্চাৰ কৰাটো অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে শুভ লক্ষণ নহয়। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা অসমীয়া ভাষা লিখোঁতে দেখা যায় যে বহুসংখ্যক নবপ্ৰজন্মই ইংৰাজী বৰ্ণমালাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ই অসমীয়া ভাষাক বিশ্বৰ দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাত বাধা সৃষ্টি কৰিব, বিশেষকৈ ইউনিক'ডত অসমীয়া ভাষাৰ সুকীয়া অস্তিত্ব প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰতটো বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব। কাৰণ ইউনিক'ডত ভাষা এটাৰ আখৰ বা চিহ্নসমূহ গণণা কৰা হয়। সেই গণণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা ভা...

  ভগৱানে সৃষ্টি সময়ত সকলো প্ৰাণীকে ৪০ বছৰকৈ আয়ুস দি পৃথিবীলৈ পঠাইছিল। কিন্তু জীৱশ্রেষ্ঠ মানুহে ইমান সুন্দৰ পৃথিবীখনত মাত্ৰ ৪০ বছৰ জীৱনকলৈ সন্তুষ্ট নাছিল। সেয়েহে ভগৱানৰ ওচৰত জীৱনৰ আয়ুস বৃদ্ধি কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা জনালে। তেনেতে গাধৰূপী জীৱই ভগৱানক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে যে, "হে, ভগৱান তুমিনো আমাক কি জীৱন দিলা। গোটেই জীৱনটো আনৰ বোজা কঢ়িয়াই থাকোতে যায়। পাৰিলে আমাৰ আয়ুস অলপ কম কৰি দিয়া।" গাধৰ প্ৰাৰ্থনা শুনি ভগবানে গাধৰ আধা আয়ুস কমাই সেই আধা আয়ুস মানুহক দিলে আৰু মানুহৰ আয়ুস ৪০ পৰা ৬০ বছৰলৈ বৃদ্ধি হ'ল। তথাপিও কিন্তু মানুহ সন্তুষ্ট হোৱা নাছিল। এইবাৰ কুকুৰে আহি ভগবানক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে, "হে ভগৱান, আমাৰনো কি জীৱন দিলা। গোটেই জীৱনটো আনৰ ৰখীয়া হৈ থাকোতেই যায় আৰু আনৰ খাই জীয়াই থাকিবলগীয়া হয়। সেইবাবে আমাৰ আয়ুস অলপ কম কৰি দিয়া। " ভগৱানে কুকুৰ আয়ুসও আধা কৰি, কুকুৰৰ ২০ বছৰ আয়ুস মানুহকে দিলে। আৰু মানুহৰ আয়ুস ৮০ বছৰ হ'ল গৈ। তাৰপিছত ফেঁচা আহি ভগৱান প্ৰাৰ্থনা জনালে যে তেওঁলোকৰো আয়ুস কম কৰি দিব লাগে। কাৰণ দিনৰ দিনটো ফেঁচাই চকু-কাণ মুদি কণা-কলা হৈ বহি থকাৰ বাদে আন কোনো ...

প্ৰাত:ভ্রমণ মোৰ এক পুৰণিকলীয়া অভ্যাস। সৰুতে মায়ে কৈছিল "শুই থকা শিয়ালে হেনো হাঁহ ধৰিব নোৱাৰে" । এই কথাষাৰেই মোৰ পোহৰ হোৱাৰ পাছত বিচনাত শুই থাকিব দিয়া নাছিল। পঢ়ি থকাৰ কালচোৱাত আন্ধাৰে-মোন্ধাৰে মৰ্নিংৱাক কৰিবলৈ যাওঁ। এবাৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিকত পঢ়ি থাকোতে ঘড়িৰ এলাম বজা শব্দ নুশুনি লৰালৰিকৈ উঠি মৰ্নিংৱাক লৈ ওলালোঁ। ভাবিলোঁ আজি বহু দেৰিয়েই হ'ল, কাৰণ আনদিনা দেখাৰ দৰে ঘৰৰ ওচৰৰ মহেন্দ্র বৰদেউতাই ফুল চিঙি থকা দেখা নাই। অচিন্তদাৰ মায়েও আনদিনাৰ দৰে বেলপাত পাৰি থকা দেখা পোৱা নাই, মাত্র জিলীপোকৰ ঝিঁ ঝিঁ শব্দহে মোৰ কাণত বাজি আছে। লাহে লাহে দৌৰি দৌৰি অগ্নিগড় পাহাৰৰ ফালে আগুৱাই গ'লো। তেতিয়া অগ্নিগড় পাহাৰ আজিৰ দৰে বেৰাৰে আগুৰা নাছিল। গছ গছনিৰে ভৰা এটি মুক্ত পাহাৰ আছিল য'ত মৰ্নিংৱাকত অহা প্ৰায় সকলো মানুহে আসন ব্যয়াম আদি কৰিছিল। এনেদৰে লাহে লাহে দৌৰি গৈ মই জিলা কাৰাগাৰৰ (জেলৰ)ওচৰ পালোঁ গৈ। সেইসময়ত আলফা পহৰা দিবলৈ টঙিঘৰ সাজি পুলিচে পহৰা দি আছিল। এজন পুলিচে টঙিঘৰৰ পৰা মাত লগাগে " ভাইটি আজি যে মাজৰাতিতে আহিলা কিয়?" মই প্ৰথমে ভাবিলোঁ, মোক চাগৈ ঠাট্টাহে কৰিছে, পিছত...

  গণতান্ত্রিকভাবে দেশৰ জনতাই চৰকাৰী পক্ষৰ ওচৰত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰাৰ এক সৰল মাধ্যম হ'ল আন্দোলন, অসহযোগ বা সত্যাগ্ৰহ। কিন্তু ৰাজপথৰ আন্দোলন আৰু ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ উন্নয়ন যেন এটা মুদ্রা দুটা বেলেগ বেলেগ পিঠি। উন্নয়ন হ'লে আন্দোলনৰ সৃষ্টি সাধাৰণতে নহয় আনহাতে আন্দোলন আকৌ অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ প্ৰধান হেঙাৰ স্বৰূপ। যিখন দেশত বা ৰাজ্যত প্ৰায়ে আন্দোলন, অৰাজকতা সৃষ্টি হৈ থাকে, বন্ধ সংস্কৃতিয়ে গঢ় লৈ উঠে, আইন-কানুনৰ ব্যৱস্থা অতি দূৰ্বল সেই দেশত বা ৰাজ্যত অৰ্থনৈতিক উন্নয়ত আশা কৰাটো কল্পনাৰ অগোচৰ। এটা কথা ঠিক, জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীয়ে বৃটিছৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষক স্বাধীন কৰিবৰ বাবে যি গণ আন্দোলন কৰিছিল তাৰ প্ৰয়োজনীয়তা কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু ইতিহাসৰ পাতত এনে কিছুমান বিষয়বস্তু লুকাই আছে যি নেকি গান্ধীজীৰ সেই আন্দোলনক বহুক্ষেত্ৰত প্ৰত্যাহ্বান জনাই আহিছে। আচলতে বৃটিছসকলে ভাৰতবৰ্ষ ত্যাগ কৰাৰ একমাত্র কাৰণ স্বাধীনতা আন্দোলনই নেকি বুলি বহুতে প্ৰশ্নৰ উদয় কৰে। এইবোৰ বিতৰ্কিত বিষয়লৈ নোযোৱাই ভাল। কিন্তু অসমত পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত যিবোৰ আন্দোলন হৈছিল তাৰ বেছি ভাগৰে সুফলকৈ কুফলৰ প্ৰভাৱৰ ফলত জাতিটো য...