Posts

Showing posts from October, 2019

নমতা বিয়া খোৱা পৰ্ব : ৪) বিয়াৰ উপহাৰৰ বিভ্ৰান্তি

Image
৪ )   বিয়াৰ উপহাৰৰ বিভ্ৰান্তি : বিবাহ বা জন্মদিনত উপহাৰ দিয়াটো আজিকালি এটি সামাজিক প্ৰথাত পৰিণত হৈছে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা এই মৰমৰ টোকনৰ বাবে কিছুমান অসুবিধাত পৰিব লগা হয়। এই উপহাৰ দিয়া প্ৰথা ৰাখিবলৈ গৈ বহুতে , সময় আৰু সুবিধাৰ অভাবত কিছুমান অলাগতিয়াল উপহাৰ দিয়াও পৰিলক্ষিত হয়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত উপহাৰ সময়মতে যোগাৰ কৰা অভাবত নিমন্ত্রণ ৰক্ষা কৰা কঠিন হৈ পৰে।   আমাৰ বিয়াৰ সময়ত বিয়াবাৰুৰ বাবে সুলভ উপহাৰ আছিল গিলাচৰ চেট বা বাতিৰ চেট , ২০ বা ২৫ টকাতে পোৱা গৈছিল। অৱশ্যে সেই উপহাৰবোৰ সিমান কামত ন ' হা বিধৰো নাছিল। মোৰ বিয়াত ইমানেই গিলাচৰ আৰু বাতিৰ চেট উঠিছিল যে সেইবোৰৰে মই বহুতো বিয়া-বাৰু প্ৰায় দুবছৰমান খালো । কিছুমান উপহাৰৰ তো পেকিঙেই নোখোলাকে জোকাৰি চাইয়ে গ ' ম পাইছিলো , ভিতৰত কি আছে। কেতিয়াবা এনেকুৱাও হৈছিল ছাগৈ , মোক দিয়া উপহাৰটোকে মই আকৌ তেওঁলোকৰ বিয়া-বাৰোত উপহাৰ হিচাপে ঘুৰাই দিয়া । সেইবাবে আজিকালি বহুতে বিবাহৰ নিমন্ত্রণি পত্ৰত উপহাৰ আনিব নালাগে বুলি অনুৰোধ জনায়। আজি এখন বিশেষ বিয়াৰ কথা জনাব বিচাৰিছো। সেইখনেই এতিয়ালৈকে মোৰ জীবনৰ অন্তিমখন নমতা বিয়া খোৱা।...

নমতা বিয়া খোৱা পৰ্ব : (৩) নমতা বিয়া খাবলৈ বুলি নগাওঁ ননৈ লৈ

Image
( ৩ ) নমতা বিয়া খাবলৈ বুলি নগাওঁ ননৈ লৈ : স্কুলীয়া জীৱন সমনীয়াৰ লগত বহুতো নমতা বিয়া খোৱাৰ অভিজ্ঞতা হৈছিল , বিশ্ববিদ্যালয়তো প্ৰায়েই নমতা বিয়াবোৰ সুবিধা পালে খাবলৈ গৈছিলো , লগৰ কোনোবা এটা চিনাকি বিয়া ঘৰত দেখিলেই হ ’ ল ।   ১৯৯৮চনৰ কথা , এবাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আৰ : চি : চি :   ৪ নং ছাত্ৰাবাসত বন্ধু এজনৰ ৰূমত বহি আছিলো ।   বন্ধুজনৰ ৰূমমেটক বিয়ালৈ মাতিবলৈ নগাওঁৰ পৰা দুজন লোক আহি ।   বন্ধুজনৰ ৰূমমেটজন সিদিনা ৰূমত নাছিল , সেইবাবে আমাৰ হাততে চিঠিখন দি ভদ্ৰতাসূলভ আমাকো পাৰিলে যাবলৈ নিমন্ত্ৰণ এটা দি গ ’ ল । কেইদিনমান পাছত মই আন এজন বন্ধু ৰমেশৰ লগত দেওবাৰ এটাত হোষ্টেলৰ গেইটৰ ওচৰত বহি আছিলো ।   ৰমেশে ক ’ লে , “ আজি বিয়াৰ তাৰিখ , বিয়া এখন খাব পাৰিলে ভাল আছিল । “ লহে লহে মোৰ মনত পৰিল নগাওঁৰ বিয়াখনৰ কথা   । ৰমেশৰ ঘৰ নামনি অসমত ,   মই ক ’ লো , “ আমাৰ ফালৰ বিয়াবোৰত বিৰাট ফূৰ্টি হয় । ঢোলে ডগৰে গম গমাই থাকে । তাতে ছোৱালীৰ বিয়া হ’লে কথাই বেলেগ, কন্যাৰ...

নমতা বিয়া খোৱা পৰ্ব : (২) পগল ভিক্ষাৰী বুলি ভাবি মাটিত বহুৱালে

Image
( ২ ) পগল ভিক্ষাৰী বুলি ভাবি মাটিত বহুৱালে : ১৯৯৪ চনৰ বিধান সভাৰ নিৰ্বাচনৰ সময় , আমি তেতিয়া দৰং মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ ।   মোৰ বন্ধু মানস লহকৰ দেউতা বদন লহকৰ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ( বিজেপি ) তেজপুৰ বিধান সভা সমষ্টি প্ৰাৰ্থী । আমি সকলোবোৰ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰত ব্য স্ত ।   সেইসময়ত তেজপুৰলৈ নিৰ্বাচনী   প্ৰচাৰৰ বাবে হিন্দী চিনেমা জগতৰ অভিনেতা শত্ৰোঘ্ন সি ন হাদেৱ আহিছিল ।   ভাস্কৰদাই মোক আৰু মোৰ বন্ধু এজনক তেজপুৰ চহৰত নিৰ্বাচনৰ পষ্টাৰ বোৰ মাৰিবলৈ দায়িত্ব দিলে ।   আমি ভা বিলো যে বেলেগক হাজিৰা দি পষ্টাৰ বোৰ লগোতৱাতকৈ নিজেই ৰাতি ৰাতি লগালে হাজিৰাৰ পইচা কেইটা আমিয়েই পাম ।   সেইবাবে মই আৰু মোৰ বন্ধু য়ে ময়দাৰ আঠা বনাই মুৰত গামোচা - চামোচা মাৰি এফালৰ পৰা পষ্টাৰ বোৰ মাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰি দিলো ।   এইদৰে পষ্টাৰ বোৰ মাৰি থাকোতে এদিন ৰাতি প্ৰায় ১১টা মান বজাত আমি তেজপুৰ ল ’ ৰা এম : ভি : স্কুল খনৰ ওচৰ পালো গৈ ।   তেনেতে দেখিলো ওচৰৰ কেদাৰমল বিবাহ বাহত বিয়া এখনৰ দৰা আহিছ...