"ডিজিটেল মাধ্যমত অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতি অভিশাপ নে আৰ্শীবাদ"
এই বিষয়টো সাম্প্ৰতিক সময়ত এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়। শিলালিপি, তামৰলিপি, সাঁচিপাঠৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ক্ৰম বিকাশ কাগজী লিপি, অৰুনোদইৰ যুগৰ ছপা বা মুদ্ৰিত আখৰৰ মাধ্যমেৰে আহি আহি ডিজিটেল যুগত প্ৰবেশ কৰিছে। এইয়াই হৈছে পৰিবৰ্তন, যাক কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু চিন্তনীয় বিষয় হ'ল এই পৰিবৰ্তন অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে যুগাত্মক নে ঋণাত্মক, আৰ্শীবাদ নে অভিশাপ। ভাষা ক্ষেত্ৰত ক'বলৈ গ'লে ডিজিটেল মাধ্যমত বিশেষ কৈ মোবাইল ফোন সমূহত যি অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ দেখা সেইবোৰ চিন্তনীয় বিষয় । কাৰণ অনা অসমীয়া শব্দৰে বা আনৰ পৰা ধাৰ কৰা অসমীয়া সাহিত্য চৰ্চাৰ কৰাটো অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে শুভ লক্ষণ নহয়। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা অসমীয়া ভাষা লিখোঁতে দেখা যায় যে বহুসংখ্যক নবপ্ৰজন্মই ইংৰাজী বৰ্ণমালাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ই অসমীয়া ভাষাক বিশ্বৰ দৰবাৰত প্ৰতিষ্ঠা কৰাত বাধা সৃষ্টি কৰিব, বিশেষকৈ ইউনিক'ডত অসমীয়া ভাষাৰ সুকীয়া অস্তিত্ব প্ৰদান কৰাৰ ক্ষেত্ৰতটো বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব। কাৰণ ইউনিক'ডত ভাষা এটাৰ আখৰ বা চিহ্নসমূহ গণণা কৰা হয়। সেই গণণাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা ভা...
Comments
Post a Comment